พระผงสุพรรณ รุ่น 558 ปี จังหวัดสุพรรณบุรี จัดสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2544 โดยทางจังหวัดสุพรรณบุรีร่วมกับคณะสงฆ์จังหวัดสุพรรณบุรี มีวัตถุประสงค์เพื่อนำรายได้ไปใช้ในการบูรณะปฏิสังขรณ์องค์พระปรางค์และพระวิหาร ณ วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ จังหวัดสุพรรณบุรี ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดต้นตำรับของพระผงสุพรรณหนึ่งในชุดเบญจภาคีรายละเอียดและประวัติการจัดสร้างที่สำคัญ มีดังนี้:มวลสารศักดิ์สิทธิ์มีการรวบรวมมวลสารศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด 129 ชนิดประกอบด้วยเศษพระผงกรุโบราณต่าง ๆ ที่ชำรุดจากทั่วจังหวัดสุพรรณบุรีรวมถึงเนื้อพระผงสุพรรณแท้ ๆ และผงพุทธคุณจากพระเกจิอาจารย์จำนวนมากรูปแบบการจัดสร้างถอดพิมพ์จำลองมาจากพระผงสุพรรณองค์จริง เพื่อให้มีความถูกต้องและใกล้เคียงกับพุทธลักษณะดั้งเดิมมากที่สุดจัดสร้างแยกเป็น 3 พิมพ์หลัก ได้แก่ พิมพ์หน้าแก่ พิมพ์หน้ากลาง และพิมพ์หน้าหนุ่ม พิธีกรรมมหาพุทธาภิเษกวาระแรก (พิธีพุทธาภิเษกมวลสาร): จัดขึ้นเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2544 นำมวลสารทั้งหมดเข้าพิธีปลุกเสกวาระที่สอง (พิธีใหญ่): จัดขึ้นเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ณ พระปรางค์และพระวิหารวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีพระเกจิคณาจารย์และคณะสงฆ์ร่วมนั่งปรกอธิษฐานจิตมากถึง 559 รูปพุทธคุณของพระผงสุพรรณตามความเชื่อโบราณและคตินิยมของผู้นิยมสะสมพระเครื่อง พระผงสุพรรณมีพุทธคุณที่โดดเด่นและครอบคลุมในหลาย ๆ ด้าน ดังนี้ครับ:เมตตามหานิยม: ช่วยเสริมสร้างเสน่ห์ เป็นที่รักใคร่เอ็นดูของผู้ใหญ่และผู้คนทั่วไป เสริมสร้างมิตรภาพและความราบรื่นในการติดต่อเจรจาค้าขายแคล้วคลาดปลอดภัย: ช่วยปกป้องคุ้มครองผู้บูชาให้รอดพ้นจากอุบัติเหตุ ภัยอันตราย และสิ่งไม่ดีต่าง ๆคงกระพันชาตรี: มีพุทธคุณด้านการปกป้องร่างกายจากอาวุธและของมีคมตามตำราโบราณมหาอำนาจและบารมี: พระผงสุพรรณในอดีตสร้างโดยกษัตริย์หรือผู้มีบุญญาธิการ จึงเชื่อว่าช่วยเสริมตบะ เดชะ บารมี และความเจริญรุ่งเรืองในหน้าที่การงาน
กรุวัดคู้บอน ปลุกเสกโดย หลวงพ่อทอง วัดราชโยธา 2481
พระกรุวัดคู้บอน (เขตคลองสามวา กรุงเทพฯ)
เป็นพระเครื่องเนื้อดินโบราณที่มีประวัติการจัดสร้างชัดเจน โดดเด่นด้านแคล้วคลาด คงกระพันชาตรี และเมตตามหานิยม โดยมีรายละเอียดสำคัญดังนี้
ประวัติการจัดสร้างและพุทธาภิเษกผู้สร้าง: พระอาจารย์อ๊อด (หลวงตาอ๊อด) วัดคู้บอน ซึ่งเป็นลูกศิษย์ที่เคารพนับถือหลวงปู่ทอง วัดราชโยธา
ผู้ปลุกเสก: หลวงปู่ทอง อายะนะ วัดราชโยธา เกจิอาจารย์ชื่อดังยุคเก่าเป็นผู้ลงอธิษฐานจิตปลุกเสกให้วัตถุประสงค์: เพื่อบรรจุในเจดีย์สำหรับสืบทอดพระพุทธศาสนา (ลักษณะเดียวกับพระกรุบึงพระยาสุเรนทร์)